Αλέξανδρος Αγγελής

Η επιβολή του ΕΝΦΙΑ (πρώην χαράτσι ΔΕΗ) έχει εξαγριώσει τον κόσμο στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Είναι όμως λογική αντίδραση αυτή, ιδίως όταν κάποιος συγκρίνει τον ΕΝΦΙΑ με τους υπόλοιπους φόρους που πληρώνουμε αδιαμαρτύρητα; Έστω ότι μια μέση Ελληνική οικογένεια ξοδεύει - μόνο - 10.000 ευρώ τον χρόνο. Από αυτά τα χρήματα, χονδρικώς, τα 2.500 είναι φόρος που αφαιρείται από την τσέπη μας μέσω του ΦΠΑ. Έστω ότι η ίδια οικογένεια έχει ένα ακίνητο στο οποίο κατοικεί. Ο αντίστοιχος μέσος ΕΝΦΙΑ κυμαίνεται στα 500 ευρώ. Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα; Όταν πληρώνεις 2.500 ευρώ αλλά στα παίρνουν σιγά-σιγά και με έμμεσο τρόπο, χωρίς δηλαδή να το καταλαβαίνεις, τότε δεν ανοίγει ρουθούνι. Όταν όμως σου πάρουν πολύ λιγότερα (περίπου το 1/5) αλλά φανερά, τότε γίνεσαι θηρίο ανήμερο. Και ρωτάω: τι συμπέρασμα βγάζει κάποιος για έναν άνθρωπο που λειτουργεί έτσι; Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο ΦΠΑ είναι πιο δίκαιος φόρος επειδή συνδέεται με την κατανάλωση που κάνει ο καθένας. Νομίζω όμως ότι ...

Η δημιουργία νέων λέξεων είναι μια ανάγκη που υπάρχει σε όλες τις γλώσσες, καθώς πάντοτε προκύπτουν νέες έννοιες που πρέπει κάπως να ονομαστούν. Η πιο συνηθισμένη πρακτική είναι να ονομάζουμε την νέα έννοια με ένα παράγωγο μιας ήδη υπάρχουσας λέξης η οποία εκφράζει κάτι οικείο που ομοιάζει στην νέα έννοια. Εάν πάρουμε για παράδειγμα τους καρπούς, η βάση που χρησιμοποιείται κυρίως στην Αγγλική γλώσσα είναι το "nut". Από εκεί βγαίνει το coconut (καρύδα), chestnut (κάστανο), hazelnut (φουντούκι), peanut (φυστίκι) και πολλά άλλα. Αλλά και το "berry" δημιουργεί πολλά παράγωγα, κυρίως καρπούς θάμνων όπως τα strawberry, rasberry, blueberry, blackberry κτλ. Στην Ελληνική γλώσσα το βασικό παράγωγο ονομάτων για τους καρπούς είναι το μήλο. Για αυτό η πατάτα ονομάστηκε γεώμηλο, ο καρπός του κυπαρισσιού κυπαρισσόμηλο, ο καρπός της κορομηλιάς κορόμηλο, κλπ. Ήδη από τα βάθη της Ελληνικής προϊστορίας όμως το μήλο παίζει αυτόν τον ρόλο στην γλώσσα μας. Τα φρούτα που έφερε ο Ηρα...

Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να βάλουν σε τάξη ούτε τις ίδιες τους τις σκέψεις, αποφάσισαν να "βάλουν τάξη" στον χώρο της τηλεόρασης. Τα αποτελέσματα; Τραγελαφικά. Το αστείο είναι ότι αν το έκαναν με σωστό και δίκαιο τρόπο, κανένας δεν θα μπορούσε να τους κατηγορήσει. Το βασικό λάθος είναι ο αριθμός 4 των τηλεοπτικών αδειών. Με ποια λογική αποφασίζεις αυθαίρετα ότι θα έχεις μόνο 4 κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας; Ο ισχυρισμός ότι 4 κανάλια αντέχει η διαφημιστική πίτα είναι τουλάχιστον αστείος, καθώς όλοι ξέρουν πως με κακοδιαχείριση και μόνο ένα κανάλι να έχεις, μπορεί να πέσει έξω. Και στο κάτω κάτω της γραφής αν σε ενδιαφέρει να εξασφαλίσεις την βιωσιμότητα των καναλιών (και ότι δεν θα δημιουργούν όλα και μεγαλύτερα χρέη που θα καλύπτουν με θαλασσοδάνεια), μπορείς κάλλιστα να βάλεις ως όρο στην ανανέωση της τηλεοπτικής αδείας κάποιον σχετικό όρο (μέγιστο όριο δανεισμού, μέγιστο χρονικό όριο δανεισμού κτλ). Η λογική σε οποιαδήποτε δημοκρατική & πολιτισμένη χώρα του Δυτικο...

Η στρατηγική του Τσίπρα είναι αρκετά προφανής. Τα παίζει όλα για όλα ώστε να κλείσουν τα ανοιχτά μέτωπα με την Τρόικα (σόρρυ Κουρτέτο εννοούσα) θεωρώντας ότι αυτό θα φέρει σταθερότητα στην Ελληνική οικονομία. Το μεγάλο του στοίχημα όμως είναι η ελάφρυνση του χρέους, ώστε να την πουλήσει ως μεγάλη επιτυχία, εξασφαλίζοντάς την παραμονή του στην εξουσία. Κάνει όμως δύο τραγικά λάθη. Πρώτον η οικονομία δεν θα γυρίσει όσο κυβερνάει εκείνος. Απλούστατα, διότι η αγορά, ακόμα και η ελληνική, δεν του έχει καμμια εμπιστοσύνη. Και πώς να έχεις εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που κάνουν συμφωνίες - ακόμα και αν θεωρούν ότι αυτές είναι αποτέλεσμα πιέσεων - που στην συνέχεια δεν τις τηρούν ή/και τις υπονομεύουν; Πώς να έρθουν ξένες επενδύσεις όταν ο Σκουρλέτης εξαπολύει πόλεμο με μια εταιρεία (Ελληνικός Χρυσός) που έκανε το λάθος να επενδύσει στην Ελλάδα; Πώς να σε πάρουν σοβαρά όταν καταστρέφονται επιχειρήσεις επειδή η γραμμή του τραίνου στην Ειδομένη μένει κλειστή για μήνες; Πέραν όμως της έλλειψης εμπι...

Ο Ελληνικός λαός έκανε τον Ιανουάριο του 2015 ένα τραγικό λάθος: όρισε κυβέρνηση ένα ακροαριστερό κόμμα ημίτρελων ανθρώπων με εξαιρετικά φασίζουσα νοοτροπία. Το αποτέλεσμα: πλήρης κατάρρευση, όχι μόνο στο οικονομικό, αλλά σε όλα τα επίπεδα. Πώς αντιμετωπίζει όμως το λάθος αυτό; Θα έχετε ακούσει σίγουρα από γνωστούς σας τις ατάκες "και πριν τα πράγματα χάλια ήταν" ή "όλοι ίδιοι είναι". Αυτή είναι η τελευταία γραμμή άμυνας ενός ψηφοφόρου του Σύριζα. Άμυνα πρωτίστως από τον ίδιο του τον εαυτό. Διότι αν παραδεχτεί ότι τα πράγματα πλέον είναι πολύ χειρότερα από το 2014, τότε θα πρέπει κάποιος να ευθύνεται για αυτό. Συνεπώς η λογική "ε δεν έγινε και τίποτα" απενοχοποιεί πρωτίστως τον ίδιο. Αυτή η αντίδραση είναι το αποτέλεσμα ενός συνδυασμού ανευθυνότητας και εγωισμού. Και πάνω από όλα καταδεικνύει πόσο πολύ μπορεί να εθελοτυφλεί κάποιος όταν το θέλει αρκετά (είναι αυτό που λέει ο λαός "τον φτύνουν και νομίζει ότι βρέχει"). Το μεγαλύτερο πρό...

Πλέον, μετά τα τρανταχτά χαστούκια που δέχτηκε ο ελληνικός λαός από την σκληρή πραγματικότητα, κανένας δεν συζητάει για διαγραφή του "απεχθούς και επονείδιστου" χρέους. Ο νέος εθνικός στόχος είναι η αναδιάρθρωση / ελάφρυνση χρέους, δηλαδή ένας συνδυασμός μείωσης επιτοκίων και επέκτασης χρόνου αποπληρωμής, ώστε να γίνει το χρέος βιώσιμο. Τελικά όμως τι κερδίσαμε μετά από όλη αυτήν την διαπραγμάτευση με τα πουκάμισα έξω, που κατέληξε σε πανωλεθρία, όπως προειδοποιούσα; [Ρωτάω τι κερδίσαμε, διότι αυτά που χάσαμε (capital controls, δεκάδες χαμένα δις, κτλ) είναι γνωστά] Κερδίσαμε μια υπόσχεση πως αργότερα - αν χρειαστεί - θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτήν την υπόσχεση όμως την είχαμε ήδη από το 2012. Μήπως λοιπόν κερδίσαμε μόνο την μείωση των επιτοκίων του χρέους, ή μήπως και αυτήν την είχαμε ήδη; Η μείωση των επιτοκίων του χρέους γινόταν ήδη σταδιακά, μέσω του "επάρατου" Μνημονίου. Τα χρήματα που δανειζόμασταν προ κρίσης ήταν με υψηλό επιτόκιο (έως και 5%). Η ...

Όποιος βλέπει την τηλεοπτική σειρά Game Of Thrones (Το Παιχνίδι του Στέμματος ελληνιστί), γνωρίζει πολύ καλά το ρητό της οικογένειας Λάννιστερ: "Οι Λάννιστερ πάντοτε πληρώνουν τα χρέη τους". Για ποιον λόγο κάποιος ισχυρός επιλέγει να πληρώσει ένα χρέος που μπορεί να αποφύγει, αντί να πει δεν πουλάω δεν χρωστά δεν πληρώνω; Επειδή απλούστατα αυτό που κερδίζει πληρώνοντας το χρέος είναι μεγαλύτερο από τα χρήματα που χάνει. Το να είναι ο λόγος ενός ανθρώπου συμβόλαιο, έχει πολλά οφέλη για εκείνον, πρωτίστως οικονομικά. Για παράδειγμα θα του ζητήσουν πολύ λιγότερες εγγυήσεις - ίσως και καθόλου - για κάποια συναλλαγή εάν τον θεωρούν αξιόπιστο. Θα δεχτούν να του πουλήσουν με πίστωση εάν τον θεωρούν αξιόπιστο. Αντιθέτως, δεν θα δεχθεί συμφωνία το κουαρτέτο (τρόικα + 1) με την Ελληνική κυβέρνηση - την οποία θεωρεί αναξιόπιστη - χωρίς προληπτικά μέτρα. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, η αναξιοπιστία μας έχει κόστος. Για να είμαστε ειλικρινής τα προληπτικά μέτρα ύψους 3,5 δις δεν οφείλονται...